Profesor Strynkiewicz – na spotkaniu  z rzeźbami  i  mogielnicką, szkolną młodzieżą.

       Podczas sierpniowej wizyty w „MOGAR”, peletonu pewnego klubu rowerowego z Radomia, wywiązała się polemika naszych gości, na temat zaniedbań, zaniechań i niedostatków szkolnej edukacji plastycznej, po stronie ówczesnego (sprzed ok. 30 lat), młodego pokolenia, polskiego  społeczeństwa. Czy istotnie jest to dziś przyczyną braku zrozumienia – niekiedy wręcz „plastycznego analfabetyzmu” –  Polaków, czy też zjawisko owo nie występuje jeszcze w wymiarze niepokojącym i powszechnym?

„Edukacja plastyczna” będzie więc na naszej stronie internetowej namiastką odnośnej edukacji, a także forum polemiki i wymiany „plastycznych poglądów”, osób zaangażowanych bądź tylko incydentalnie zainteresowanych.Ich uczestnicy (zatem: „nasi stronnicy”!) – nie muszą być (rzecz jasna!) naszymi zwolennikami!

Jako materiał inicjujący tematykę sztuk pięknych i proponujący dobór tematów, uczynimy zbiór esejów Barbary Bieniulis Strynkiewiczowej:  Między naturą i abstrakcją, czyli myśli o sztuce, na marginesie działalności artysty-rzeźbiarza. Były oneniegdyś emitowane w rozgłośni Polskiego Radia w Toruniu, w latach Jej akademickiej pracy dydaktycznej, w Zakładzie Rzeźby Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Ich lektura może być źródłem wstępnej edukacji plastycznej, ale też skłania do opinii, że czynna artystka-rzeźbiarka – a zarazem p. doc. Bieniulis Strynkiewiczowa – była  również artystycznym filozofem.

            Moderatorem „Edukacji plastycznej” będzie artysta-rzeźbiarz i malarz, z Jastrzębi  – Włodzimierz Marczak. Projektantem strony internetowej „MOGAR” jest absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych – Grzegorz Stępniak, z Żyrardowa.

                                                                                                                      (G. Z.)

  • Od redaktora

    „Między naturą i abstrakcją” – to tytuł pracy habilitacyjnej Autorki, którą napisała w Instytucie Artystyczno-Pedagogicznym, na Wydziale Sztuk Pięknych, Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Odnoszę jednak wrażenie, iż jest to „wspólny mianownik” wszystkich koncepcji i realizacji, współczesnych twórców dzieł plastycznych. Wszystkie bowiem te dzieła mieszczą się w sferze intelektualnej między światem realnym i abstrakcją. Natura…

    Czytaj dalej.

  • Wstęp do edukacji plastycznej

    W ciągu długich lat mojej pracy rzeźbiarskiej, pracy raczej koncepcyjnej, niż realizatorskiej, tak to wynikło z niezależnych ode mnie warunków, musiałam zastanawiać się nad problemami tej pracy, nad językiem opinii i krytyk, nad celem sztuki i drogą do niego wiodącą. Z biegiem czasu zaczęłam zapisywać te refleksje. Ich kolejność jest przypadkowa i w gruncie rzeczy…

    Czytaj dalej.

  • Czym jest kicz?

    Określeniem kicz – zwykło się, w mowie potocznej, wyrażać pejoratywną (czyli negatywną) opinię o oglądanym dziele plastycznym (głównie – malarskim). Co nam się nie podoba? Po pierwsze: sam dobór tematu. Kultowym i sakramentalnym przykładem kiczu jest „jeleń na rykowisku, w jaskrawych promieniach zachodzącego słońca”, ale jest ich znacznie więcej – choćby w otoczeniu naszych domów…

    Czytaj dalej.

  • Czy był Czerkiesem?

    Owo, absurdalne nieco, pytanie zadano niegdyś mojemu ojcu – Henrykowi Zdziechowi. Dziś uważam, że równie dobrze można go było wówczas spytać: „czy był wielbłądem”? Ale widać nie dla wszystkich było to równie oczywiste. Wszystko zaczęło się od „cokolwiek egzotycznego” portretu. Kolega ojca – Henryk Stefański ze Zgierza, zamiłowany majsterkowicz i artysta-malarz amator – namalował kiedyś…

    Czytaj dalej.

  • Piękno

    Cóż wiesz o pięknie? – Kształtem jest miłości – powiedział Cyprian Kamil Norwid. Trzeba kochać, by podziwiać stworzone i kochać, by tworzyć na nowo. Cały świat w swoim pięknie, jest odbiciem boskiej miłości, a sztuka – by powstała – wymaga miłości świata. Kiedyś sztuka łączyła się z pięknem, niemal się z nim identyfikując. Dziś sztuki…

    Czytaj dalej.

  • O kulturze smaku

    Zaczyna się od niepokoju. Trzeba odmówić zgody na bierną aprobatę, żeby zacząć poszukiwanie tego własnego. Szukanie jest początkiem stwierdzenia odrębnych potrzeb. Jest też wolą znalezienia ich i – poprzez zaspokojenie – określenia siebie. Poszukiwanie może się odbyć tylko drogą selekcji, drogą kolejnych alternatyw, akceptacji i zaprzeczeń. Na to, żeby wybrać – trzeba ocenić, aby ocenić…

    Czytaj dalej.

  • Zbytek

    Wszystko to, co jest ponad niezbędną potrzebę – czego zbywa nam w życiu, co nie jest użytecznie konieczne – czego mamy w nadmiarze. Czy wobec posiadania w nadmiarze, nie nasuwa się sama przez się potrzeba selekcji? Zbytek podnosi kulturę smaku. Trzeba wielkiego prostactwa i szczególnej nicości duchowej, by gromadzić byle co – dla samej żądzy…

    Czytaj dalej.

  • Kanon, styl, konwencja

                Te trzy pojęcia pojawiają się w sztuce różnych epok. Pojawiają się czasem równolegle, a niekiedy wymiennie. Jeżeli stylem nazywamy utrzymywanie się pewnych zasad w dłuższym okresie czasu, to kanon – będzie zbiorem tychże zasad, świadomie zebranych i skodyfikowanych.  Z kolei konwencja – przystosowaniem do tychże zasad na prawach „dobrowolnego bezwładu”. Konwencja jest stosowaniem zespołu…

    Czytaj dalej.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *